خبر کوتاه بود: پیشکسوت وزنه برداری خوزستان در سانحه رانندگی درگذشت! و هق هق گریه ها بلند،بلند و اشکها که امان از اهل ورزش می بریدند،محمد زمان مهمدی کرتلایی مرد پر تلاش ورزش خوزستان و نماد بی ریایی و عشق به افتخار آفرینی برای کشور جان به جان آفرین تسلیم نموده است و در این چند روز نتوانستم یادی از او نکنم  تا خلأنبودنش کمتر احساس شود و به چهار فرزندش تسلیتی بگویم و حقش را ادا کنم که قهرمانان نماد هویت شهرند و زمان قهرمان بود و نباید بگذاریم در بستر زمان به فراموشی سپرده شود تا با آن الگو ،دیگران به پهلوان پروری بیندیشند.

هر چه تلاش می کنم تا متنی در موردش بنگارم، نمی دانم از کجا باید آغاز کنم و از چه بنویسم ، چه بد عادت کرده ایم که پیکری را بر دوش بگیریم و به خاک بسپاریم  و از دیگران بخوهیم فاتحه ای بخوانند و بروند که رسم روزگار است و چرخه هستی! این بارهم پهلوانی از دیار نفت و غیرت و رفاقت ، مرد بی ادعایی که مدعیان رابه زانودر آورده بود و در عرصه ورزش کارهایی کرد کارستان که اثرات آنها تا دور دستها رسید و هر قهرمان جوانی که از مسجدسلیمان بر سکوی پیروزی  ملی و بین المللی قرارگرفت نشان از او داشت و نامش را بر زبان و محبتش را در یاد ، محمد زمان مهمدی کرتلایی  ،بی ادعا رفت و آرام و مظلوم و بی حاشیه ،مانند همه زندگیش و عمرش . مدتی در باشگاه فرهنگیان و کانون شهید رجایی (پیشاهنگی سابق) خدمتش می رسیدم و تلاشش را برای پرورش جوانان می دیدم و سعی می کردم او را بنابر مسئولیتم یاری کنم ولی بزرگ منشی و عشقش به ورزش یک تنه بار را بردوش می کشید و ادامه می داد و به کمبودها توجه نداشت و به افقهای بلند می اندیشید و مجال نمی داد و باید برای رسیدن به وی می دویدیم که انگار می دانست فرصت کوتاه است و باید عجله کند و بیاموزاند. چه می توان کرد؟ باید باور نمود که قهرمانان نیز می روند .و سوزهجر قهرمان سوزان تر و وداعش سنگین تر است ولی نامش ماندگارتر از هر نام و اوراقی که به نام او نگاشته می شود بسیارندو مانند افراد عادی یک سطر نیست . و زمان که فرزند زمان خویشتن بود از همین جنس قهرمانان بود یادش بخیر و روحش شاد.من نیز خود را سوگوار می دانم در ماتم مردی که خیلی مرد بود و ابهتش پولاد را به گریه انداخت و هجرتش همه عشق را . و نیک نامان به دلیل تسخیر قلبها نخواهند مُرد مگر همه قلوب از حرکت بایستند. او به آسمان می نگریست و نگاهش  در جاده مسجدسلیمان  او را به آسمان کشاند. 

                                                   مهمدی

خدایش بیامرزد.